Τα Windows 3.1 κυκλοφόρησαν το 1992 και ενίσχυσαν την παρουσία του γραφικού περιβάλλοντος στα συμβατά PC. Όπως και οι προηγούμενες εκδόσεις αυτής της γραμμής, λειτουργούσαν σε συνδυασμό με το MS-DOS. Δεν είχαν την ίδια αρχιτεκτονική με τα Windows NT που ακολούθησαν. Η διάκριση είναι σημαντική, επειδή η ομοιότητα στην εμφάνιση μπορεί να κρύψει ουσιαστικές διαφορές στον τρόπο εκτέλεσης εφαρμογών, στη διαχείριση μνήμης και στην προστασία του συστήματος.
Ο Program Manager οργάνωνε εφαρμογές σε ομάδες, ενώ ο File Manager εξυπηρετούσε τη διαχείριση αρχείων. Η υποστήριξη TrueType διευκόλυνε τη χρήση γραμματοσειρών με συνεπή απόδοση σε διαφορετικά μεγέθη. Οι δυνατότητες πολυμέσων και η ανάπτυξη εφαρμογών για το γραφικό περιβάλλον ενίσχυσαν την πρακτική του αξία. Η εμπειρία εξαρτιόταν όμως από τη μνήμη, τους οδηγούς και τα προγράμματα. Δεν πρέπει επίσης να αποδίδονται στα Windows 3.1 όλες οι δικτυακές λειτουργίες που συνδέθηκαν με διαφορετικές εκδόσεις όπως τα Windows for Workgroups.
Η σημασία τους φαίνεται στην καθημερινότητα του γραφείου. Η επιλογή από μενού, η αντιγραφή μεταξύ εφαρμογών και η οπτική μορφοποίηση εγγράφων έγιναν για περισσότερους χρήστες συνηθισμένες διαδικασίες. Παράλληλα, αρκετές τεχνικές ρυθμίσεις παρέμεναν απαιτητικές. Το σύστημα βρίσκεται έτσι σε ένα ενδιαφέρον ενδιάμεσο στάδιο: η γραφική ευκολία είχε αποκτήσει ουσιαστικό οικοσύστημα, αλλά ο χρήστης συνέχιζε συχνά να χρειάζεται γνώση του υποκείμενου DOS και του υλικού. Αυτή η συνύπαρξη χαρακτηρίζει μια ολόκληρη γενιά PC.
Η τεχνική ιδέα
Η επιφάνεια εργασίας είναι ένα σύστημα κανόνων, όχι απλώς ένα σύνολο εικονιδίων. Καθορίζει πώς εντοπίζουμε εφαρμογές, πώς μετακινούμαστε μεταξύ εργασιών και πώς καταλαβαίνουμε την κατάσταση του υπολογιστή. Το Windows 3.1 προσφέρεται για να εξετάσουμε αυτές τις επιλογές στην πράξη. Μια αλλαγή που φαίνεται μικρή μπορεί να επηρεάσει χιλιάδες επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Αντίστροφα, μια θεαματική νέα εμφάνιση δεν εξασφαλίζει καλύτερη οργάνωση για όλους. Η ιστορική αξιολόγηση χρειάζεται να συνδέει την αισθητική με τον χειρισμό και με τις συνήθειες που ήδη είχαν οι χρήστες. Έτσι, η εικόνα του λειτουργικού γίνεται τεκμήριο μιας συγκεκριμένης πρότασης για την καθημερινή εργασία.
Η θέση του στην ιστορία των υπολογιστών
Κατά τη δεκαετία του 1990, ο προσωπικός υπολογιστής απέκτησε περισσότερους ρόλους: εργαλείο εργασίας, μέσο επικοινωνίας, χώρος δημιουργίας και πλατφόρμα παιχνιδιών. Η επιλογή λειτουργικού επηρέαζε τις διαθέσιμες εφαρμογές, τα περιφερειακά και τις γνώσεις που χρειαζόταν ο χρήστης. Παράλληλα, διαφορετικές κοινότητες ανέπτυσσαν διαφορετικές αντιλήψεις για τη διανομή και τη συντήρηση του λογισμικού. Η ιστορική αποτίμηση οφείλει επομένως να εξετάζει ολόκληρο το οικοσύστημα. Η εμφάνιση μιας επιφάνειας εργασίας είναι μόνο η ορατή πλευρά του. Η συγκεκριμένη καταχώριση στο PC.gr βοηθά να διαβάσουμε πίσω από την εικόνα και να αναγνωρίσουμε τις επιλογές που επηρέασαν την καθημερινή σχέση των ανθρώπων με τους υπολογιστές.
Πηγές και τεκμηρίωση
Σύνταξη & Επιμέλεια: Βλαχογιάννης Λ. Γεώργιος
Μέλος της Ένωσης Συντακτών Εφημερίδων, Περιοδικών και Ηλεκτρονικών Μέσων Βορείου Ελλάδος