Το VMS ανακοινώθηκε από τη Digital Equipment Corporation το 1977 για τον VAX-11/780. Το όνομά του συνδέεται με τη διαχείριση εικονικής μνήμης και με μια αρχιτεκτονική που στόχευε σε απαιτητικές εφαρμογές. Η μεταγενέστερη ονομασία OpenVMS ανήκει στην εξέλιξη της οικογένειας και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως ένδειξη ότι η πρώτη έκδοση είχε όλα τα χαρακτηριστικά των σημερινών συστημάτων. Η αρχική πλατφόρμα αποτελούσε σημαντικό βήμα στην πορεία της DEC πέρα από τους PDP-11.
Το περιβάλλον οργανωνόταν γύρω από λογαριασμούς, διεργασίες, αρχεία και υπηρεσίες συστήματος, με τη γλώσσα εντολών DCL να αποκτά χαρακτηριστική θέση. Η εργασία μπορούσε να περιλαμβάνει διαδραστική χρήση και προγραμματισμένες διαδικασίες. Η έμφαση στη συνεπή οργάνωση και στην αξιοπιστία εξυπηρετούσε οργανισμούς που χρειάζονταν περισσότερο από μια μεμονωμένη εφαρμογή γραφείου. Οι δυνατότητες συνεργασίας πολλών συστημάτων και άλλες γνωστές υπηρεσίες αναπτύχθηκαν σταδιακά, επομένως η ιστορική περιγραφή χρειάζεται σαφή αναφορά στην έκδοση και στην αντίστοιχη περίοδο.
Η οικογένεια πέρασε αργότερα σε διαφορετικές αρχιτεκτονικές και εταιρικούς φορείς. Η συνέχεια αυτή αναδεικνύει τη σημασία των εφαρμογών και των διαδικασιών που χτίζονται πάνω σε ένα λειτουργικό. Για έναν οργανισμό, η αλλαγή πλατφόρμας δεν είναι μόνο αγορά νέου εξοπλισμού. Αφορά δεδομένα, τεχνογνωσία και καθημερινές υπηρεσίες. Το VMS αποτελεί επομένως πολύτιμο παράδειγμα μακρόχρονης εξέλιξης, όπου η διατήρηση σημαντικών συμβάσεων μπορεί να συνυπάρχει με ουσιαστικές αλλαγές στο υλικό και στην εσωτερική υλοποίηση.
Η τεχνική ιδέα
Σε μια οργανωμένη εγκατάσταση, το λειτουργικό αξιολογείται και από όσα συμβαίνουν όταν δεν υπάρχει κάποιος μπροστά στην οθόνη. Η εκτέλεση προγραμματισμένων εργασιών, η διαχείριση δικαιωμάτων και η δυνατότητα διάγνωσης προβλημάτων επηρεάζουν τη συνολική υπηρεσία. Το VMS εντάσσεται σε αυτή τη συζήτηση για τη συνέχεια της εργασίας. Η αξιοπιστία δεν είναι ένα μεμονωμένο χαρακτηριστικό που ενεργοποιείται με διακόπτη. Προκύπτει από σχεδιασμό, κατάλληλες εφαρμογές, συντήρηση και σωστή διαχείριση. Γι’ αυτό η ιστορική αποτίμηση χρειάζεται να εξετάζει ολόκληρο το περιβάλλον. Ένα σύστημα μπορεί να είναι πολύτιμο για έναν οργανισμό χωρίς να αποτελεί την πιο απλή ή ελκυστική επιλογή για έναν οικιακό χρήστη.
Η θέση του στην ιστορία των υπολογιστών
Η δεκαετία του 1970 έφερε κοντά δύο διαφορετικούς κόσμους: εγκαταστάσεις που εξυπηρετούσαν πολλούς ανθρώπους και μικρότερους υπολογιστές που μπορούσε να ελέγχει μια ομάδα ή ένα άτομο. Τα λειτουργικά δεν εξελίχθηκαν όλα προς τον ίδιο στόχο. Άλλα έδιναν προτεραιότητα στην κοινή χρήση και άλλα στην απλότητα ή στον άμεσο έλεγχο συσκευών. Γι’ αυτό η σύγκριση χρειάζεται συγκεκριμένο πλαίσιο χρήσης. Ένα χαρακτηριστικό χρήσιμο σε επιστημονικό εργαστήριο δεν ήταν απαραίτητα η πρώτη ανάγκη του οικιακού χρήστη. Η παρουσίαση στο PC.gr συνδέει αυτές τις επιλογές με την ιστορία των υπολογιστών, χωρίς να αντιμετωπίζει τις διαφορετικές πλατφόρμες ως διαδοχικές εκδόσεις ενός μοναδικού προϊόντος.
Πηγές και τεκμηρίωση
Σύνταξη & Επιμέλεια: Βλαχογιάννης Λ. Γεώργιος
Μέλος της Ένωσης Συντακτών Εφημερίδων, Περιοδικών και Ηλεκτρονικών Μέσων Βορείου Ελλάδος