Σύμφωνο Σταθερότητας

Προτάσεις και αλλαγές από το Γραφείο Προϋπολογισμού.

 

Μετά από αίτηση του υπουργού οικονομικών, το Γραφείο Προϋπολογισμού καταθέτει στη Βουλή τις προτάσεις του, για την αναθεώρηση του Δημοσιονομικού πλαισίου της Ε.Ε. Συνοπτικά και μεταξύ άλλων έγιναν και οι παρακάτω προτάσεις:

  • Να τεθούν ρεαλιστικοί στόχοι για το ύψος του δημόσιου χρέους, διαφορετικό για κάθε κράτος μέλος, εκτός του υφιστάμενου κριτηρίου στο 60% του ΑΕΠ. Κάθε εθνικό ανώτατο όριο χρέους, θα ορίζεται βάση του αρχικού ύψους του, τις χρηματοδοτικές ανάγκες και όλες τις οικονομικές συνθήκες. Το κριτήριο του  χρέους θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από σημαντικό βαθμό ευελιξίας και να είναι συμβατό με τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Το κράτος μέλος θα προτείνει ένα στόχο μείωσης, το οποίο θα ελέγχεται από ανεξάρτητη αξιολόγηση και θα εγκρίνεται από την Ε.Ε. Η χώρα θα δεσμεύεται γι’ αυτό 5 – 10 χρόνια.
  • Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος των ελλειμμάτων (MTO), ο οποίος υπολογίζεται ως πρωτογενές αποτέλεσμα, εφόσον εξαιρεθούν τα εφάπαξ μέτρα, να παραμείνει ως συμπληρωματικό στοιχείο ενδεικτικό της δημοσιονομικής κατάστασης, αλλά χωρίς να αποτελεί το βασικό κριτήριο συμμόρφωσης και επιβολής κυρώσεων, όπως ισχύει μέχρι σήμερα.
  • Ο ρυθμός αύξησης των καθαρών δημόσιων δαπανών, μπορεί να αποτελέσει το βασικό εργαλείο μέτρησης της δημοσιονομικής προσπάθειας και σύγκλισης προς το επιθυμητό ύψος δημόσιου χρέους. Ο υπολογισμός του γίνεται, από το σύνολο των δημοσίων δαπανών, εφόσον αφαιρεθεί η εξυπηρέτηση του χρέους, τα επιδόματα ανεργίας και οι όποιες μεταβολές των φορολογικών εσόδων που οφείλονται σε αλλαγές συντελεστών.
  • Για την επιτάχυνση της ανάκαμψης και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, θα πρέπει να αυξηθούν σημαντικά οι δημόσιες επενδύσεις. Ένα μέρος τους, ορισμένο με αντικειμενικά κριτήρια, πρέπει να εξαιρεθεί από τον ορισμό των καθαρών δαπανών. Για να αποφευχθούν προβλήματα σχετικά με τον ορισμό των δημοσίων επενδύσεων και απόπειρες λογιστικής χειραγώγησης, πρέπει να υιοθετηθεί ένας αυστηρός κοινός «συμμετρικός» ορισμός που θα παρακολουθείται σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ενδεικτικά, θα μπορούσαν να αφαιρούνται από τις καθαρές δαπάνες τόσο οι «πράσινες» δημόσιες επενδύσεις, όσο και το κόστος μετάβασης σε καθαρές μορφές ενέργειας για κλάδους και περιοχές εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.
  • Το ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, θα πρέπει να μετεξελιχθεί σε μόνιμο μηχανισμό μακροοικονομικής σταθεροποίησης. Αυτός ο μηχανικός, πρέπει να υποστηρίζεται από μεγάλο προϋπολογισμό σε επίπεδο ΕΕ, όπου θα πρέπει να χρηματοδοτείται μέσω φορολογίας και να έχει τη δυνατότητα δανεισμού από τις διεθνείς αγορές. Η κύρια στόχευσή του, πρέπει να είναι στη χρηματοδότηση επενδύσεων και στην αντιμετώπιση μεγάλων, εξωγενών διαταραχών.
  • Είναι απαραίτητο να διαμορφωθούν προϋποθέσεις, για την ενεργοποίηση εθνικής ρήτρας διαφυγής, εφόσον συντρέχουν ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες. Η ύπαρξη αυτών των συνθηκών, θα πρέπει να πιστοποιείται από ανεξάρτητη εθνική αξιολόγηση και να εγκρίνεται από την Ε.Ε.
  • Τα παραπάνω προϋποθέτουν ανεξάρτητη και αντικειμενική αξιολόγηση των δημοσιονομικών συνθηκών και των κυβερνητικών πολιτικών σε εθνικό επίπεδο. Τον ρόλο αυτό, μπορούν να παίξουν οι ανεξάρτητοι δημοσιονομικοί θεσμοί (Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή και Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο) με ενίσχυση των πόρων και των αρμοδιοτήτων τους.

 

Συντάκτης: Βλαχογιάννης Λ. Γεώργιος